kendini 1942 yılında bunalımın içinde bulan jean paul sartre (l'être et le néant) varlık ve hiçlik eserinde söylemiştir:

“insan tanrı olmayı isteyen bir varlıktır (…) fakat tanrı fikri çelişkilidir. boşuna zaman öldürüyoruz, "insan anlamsız bir tutkudur”.

aynı şekilde “varoluşçu” yazar albert camus “l'homme revolte” (başkaldıran insan) adlı eserinde “hayat saçmadır, hayatın bir anlamı yoktur" demiştir.

andre malraux ise “hayatın bir anlamı var mıdır? sorusunu ilk soran bizim medeniyetimizdir, cevabı da bilmiyorum.” olmuştur.