hayal kırıklıkları kitabı

gözlüğümüzün numarası hiçbir zaman doğru değildir. ya fazla net görüyoruzdur ya da her şey bulanıktır. artık sürekli baş dönmesinden mustaribizdir. dünyanın yüzeyinde sarhoş gibi dolaşırız ve onu bu kadar iyi tanımasak yönümüzü bulmamız söz konusu bile değildir. bu sebepten dolayı bilmediğimiz sokaklarda yürümez, tanımadığımız dükkânlara adım atmayız. yönümüzü zihnimizin içinde buluruz. sokaklar, kaldırımlar, ağaçlar, evler, dükkânlar, parklar, hepsi zihnimizde çizilidir. bir şeyler değiştirildiği anda yönümüzü yitiririz. her köşeyi tahayyül edebilecek, her levhayı, her yaya geçidini belleyecek durumdaki zihnimiz yeni değişiklikleri kaydedemez artık. bellek dolmuştur çünkü. bizim için genel geçerliğini yitirmiş ama zihnimizde hâlâ genel geçer olarak kayıtlı etkinliklerle dolmuştur, gördüğümüz ve düşlediğimiz manzaralarla, tanıdığımız ve tanımak istediğimiz insanlarla, çocuklarla, köpekler, kediler, ağaçlar, çiçeklerle, okuduğumuz kitaplarla, hem de her bir sayfasıyla, kokularla, seslerle, fikirlerle dolmuştur. çifte bir hayat süreriz. biri dışa dönük, biriyse içe dönük. güvenilir olan içteki hayatımızdır. dışarıdaki hayat bir yanılsama halini almıştır. yani dışarı çıkıp sokaklarda dolaştığımızda, aslında dış dünyadaki sokaklarda değil, içimizdeki sokaklarda yürürüz. kafamızın içinde tüm ayrıntılarıyla kayıtlı dükkânlardan alışveriş yaparız, gerçek dükkânlardan uzunca süredir bir şey satın almamışızdır. sohbet ettiğimizde en içimizde olanlardan bahsederiz, asla dışarıdan değil. genç insanlar bunu bilmez. bizimle, sanki onların dünyasında yaşıyormuşuz gibi konuşurlar. onları hayal kırıklığına uğratmamak için çok güç harcarız. hâlâ orada olduğumuz hissini vermek ancak deneyimlerimiz sayesinde mümkün olur.

s.65—

margit schreiner
hayal kırıklıkları kitabı

türkçesi: ogün duman
metis yayınları