(...)

o ‘siegfried’in’ üçüncü perdesinde bir pasajdır; ki onun notası bitmek üzeredir. içerden daima tekrarlanan bir akort duymaktadır. bu akortun sözleri şu mealdedir:

beni yaraladı
beni uyandıran
“Kişinin cinselliğinin derecesi ve türü tinselliğinin de en yüksek noktasına kadar uzanır.”

Nietzsche, İyinin ve Kötünün Ötesinde (1886)
"Tüm insan hayatı hakikatsizliğe derin bir şekilde batmış. Kişi bütün bireysel geçmişinden son derece rahatsız olmadan, halihazırda onu motive eden (onur gibi) şeyleri anlamsız bulmadan ve onu geleceğe ve gelecekteki mutluluğa yönelten tutkuları küçümseyip reddetmeden, hayatını oradan layıkıyla çekip çıkaramaz."

İnsanca, Pek İnsanca
"Şu soru dilimize bir ağırlık gibi çöker, ama yine de dile getirilmeyi istemez gibidir: kişi bile bile hakikatsizliğin içinde durabilir mi, veya buna mecbur kalmışsa, ölüm tercih edilebilir değil midir orada? Çünkü artık ‘olması gereken’ diye bir şey yoktur."

İnsanca, Pek İnsanca