Birinci Dünya Savaşı'nın başladığı yıl intihar eden Avusturyalı şair Georg Trakl, çoğu kez son derece kişiselmiş izlenimi veren —çoğu kez de gerçekten öyle olan— kişisel çıkmazları çerçevesinde, bir çöküş döneminin bütün belirtilerini ancak hastalıklı ruhlara özgü bir duyarlılıkla algılamış ve dizeleriyle bu çöküşün gerek haberciliğini, gerekse tanıklığını çok güçlü biçimde yapmıştı.* Örneğin şairin “Geceye Şarkı” adlı şiirinden alınma şu dizelerde, insanı yönünden, dahası varlık gerekçesinden yoksun kılan bir zamanın çizimleri çok açıktır:
……………….
Bir nefesin gölgesinden doğma bizler
Dolanıp durmaktayız terk edilmişliklerde
Bizler, yani sonrasızlıkta yitirilenler,
Kurbanlarız, adandıklarımızı bilmezcesine.
s.14—
* Trakl’a ait alıntılar için bkz. Georg Trakl, Bütün Şiirlerinden Seçmeler, Çeviren: Ahmet Cemal, Kavram Yayınları, İstanbul, 1995
Paul Celan
Ellerin Zamanlarla Dolu
Türkçesi: Ahmet Cemal
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
……………….
Bir nefesin gölgesinden doğma bizler
Dolanıp durmaktayız terk edilmişliklerde
Bizler, yani sonrasızlıkta yitirilenler,
Kurbanlarız, adandıklarımızı bilmezcesine.
s.14—
* Trakl’a ait alıntılar için bkz. Georg Trakl, Bütün Şiirlerinden Seçmeler, Çeviren: Ahmet Cemal, Kavram Yayınları, İstanbul, 1995
Paul Celan
Ellerin Zamanlarla Dolu
Türkçesi: Ahmet Cemal
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları