bir bisiklet olup uçmak*
isteyecek kadar tanıdık yeryüzünü
ve demirden köklere
tanıklık eden şeyleri.

umarım koca bir çağı iç içe geçirdiğimiz, sonra bizi hareketsiz bırakan o kutsal küre aptal bir rüyadan ibarettir ve uyandığımızda çocukluğumuzda buluruz kendimizi; bir sepetle ziyafete dönüşen dünyayı konuşan ağaçlarla süslemek için.