"orada büzüşmüş kalmışken,
küçük tapınma yerimde, karanlıkta,
kimsenin beni göremediği o yerde,
yalvarmaya başladım,
ona, görünmesi için,
bana görünmesi için.

ne zamandır âdetim, alışkanlığım olmuştu bu benim.
ses çıkarmadan,
zihinsel bir yakarış,
ona, görünmesi için,
bana görünmesi için.

gecenin köründe,
yorgunluktan bitip tükeninceye kadar.

ya da,
tabii,
taa ki -"