Gördüğüm her ihtiyar adam
Ölüme âşık olduğu zamanki
Babamı hatırlatır bana
Bir o vakit derilmişti desteler.

Gardiner Sokağı kaldırımında
Tökezlerken gördüğüm adam mesela,
Bir bakış atmıştı yan gözle,
Oğlu olabilirdim onun da.

Bir de hatırlıyorum Londra’da
Kemanı üzerinde kararsız
Duran müzisyeni Bayswater’da
Kafamı bulandırmıştı vakitsiz.

Gördüğüm her ihtiyar adam
Bu Ekim-rengi havada
Şöyle diyor bana sanki:
‘Ben babandım bir ara.’

“Babamın hatırası”,
çev. Suat Başar Çağlan