Metin Altıok (d. 14 Mart 1940, Bergama - 9 Temmuz 1993, Ankara), Türk şair, yazar.

Hayatı
14 Mart 1941’de İzmir Bergama’da dünyaya gelen Metin Altıok, Melahat Moral ve Süleyman Altıok’un ilk çocuğudur. Daha sonra Meral adında bir kız kardeşi olan Altıok’un çocukluğu İzmir Karşıyaka’da geçer. Metin Altıok sırasıyla Karşıyaka Lisesi ve Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe bölümünü bitirdi. Bingöl Lisesi'nde Felsefe Grubu Öğretmenliği ve daha sonra sürgün olduğu Bingöl'ün Genç ilçesinde, ayrıca Karaman Lisesi'nde felsefe öğretmenliği yaptı. Türkiye İşçi Partisi üyesiydi. Sivas katliamından (2 Temmuz) ağır yaralı olarak kurtuldu ancak komadan çıkamayarak 9 Temmuz 1993'te Ankara'da öldü. Onno Tunç'un bestelediği 'Kavaklar' adlı eseri Sezen Aksu tarafından yorumlanmıştır. Aksu bu eseri vefatından sonra Metin Altıok'a adamıştır.

Şiiri
Çağdaş Türk şiirinde daha çok lirik, duyarlı, melankolik yönü ağır basan şiirleriyle ön plana çıkmış olan Metin Altıok, resim ile başladığı sanat hayatını otuzlu yaşlardan sonra yayımlamaya başladığı şiirleriyle de genişletmiş, yaratıcı ve çok yönlü bir şairdir. Şiirleri 70'li yıllarda yayımlanmasına karşın Metin Altıok, şiirlerinin kaynakları bakımından 60'lı yılların geç ürün veren (ya da geç yayınlanan) şairlerinden biri olarak nitelendirilebilir.[1]

Şiir kitabı Gezgin'de Servet-i Fünûn'dan, Ahmet Haşim'den, Ahmet Muhip Dıranas'dan, İkinci Yeni'ye, ve 60'lı yıllar şiirinin bazı ortak söyleyişlerine kadar çeşitli etkilenmeler bulunmaktadır. Bu kuşağın en romantik, duygucu şairleri arasında olan sanatçının dili yalındır. Benzetme yapmayı, anlaşılması güç olmayan simgeler kullanmayı sevdi. Bu kitabında halk şiiri biçimlerinden de yararlandı.

Yerleşik Yabancı'da tüm şiirleri tek bir şiirmiş izlenimi uyandırmakta, söyleyişte ve konularda benzerlikler bulunmaktadır. Buna karşın, Kendinin Avcısı'nda kendine özgü bir ses, romantik, acılı ve yalın bir söyleyiş gözlenir. Simge, alegori ve mecazlardan ölçülü bir tutumla yararlandığı bu şiirleriyle Türk şiirinin lirik geleneklerine bağlanmaktadır.

Eserleri
Yerleşik yabancı (1978)
Kendinin avcısı (1979, Ahmet Telli ile 1980 Ömer Faruk Toprak Şiir Ödülü)
Küçük tragedyalar (1981)
İpek ve klabtan (1987)
Gerçeğin öte yakası (1990, Cemal Süreya şiir ödülü)
Dörtlükler ve desenler (1990)
Süveyda (1991)
Alaturka şiirler (1992)
Şiirin ilk atlası (1992)
Hesap işi şiirler (1993)
Bir acıya kiracı (1998-Bütün Şiirleri)
metin altıok’un bingöl’de felsefe öğretmenliği yaparken eşi nebahat altıok’a yazdığı mektup..

“istifa edip gidelim istiyorlar“

bingöl iyice karıştı. hepimiz dehşetli huzursuzuz. ders bile veremiyoruz. baskı üstüne baskı, zulüm. oniki mart hortladı. ellinin üstünde öğrenci gözaltına alındı. cop, elektrik. çocukların gövdeleri sigara yanığıyla çiçek açtı. kötü günler geçiriyorum.kendimden de endişeliyim. ne olur bilmem. akşam 19:00’dan sonra sokağa çıkmak olanaksız. otel odasına tıkıldım kaldım.otelden okula, okuldan otele. günler geçmek bilmiyor. tatili iple çekiyorum.

5 mart günü bingöl’e gelende kar ardımdan yolu kapadı. beni bekliyormuş sanki. yarı yolda yakalandık tipiye. önde kar aracı biz arkada kaybolmuş yolda ağır ağır geçtik uzunyayla’yı. yol boyu uyku girmedi gözüme. içimde büyük bir sıkıntıyla sigara üstüne sigara içerek buldum sabahı.

(…)
bingöl’e gelir gelmez aldım kötü haberi; şakir elçi’*yi kent alanında beş kurşunla vurmuşlar, ölmüş. şiir düşkünü güzelim kürt, iki çocuk babası herkesin meccani avukatı şakir kardeş öldürülmüş. sana anlatmıştım beni yemeğe davet etmişti evine. rakılar içip şiirden, cegerxwîn’den, nazım’dan söz etmiştik. müthiş sarsıldım. ne kadar üzüldüm bilemezsin. bu yetmiyormuş gibi arkasından gelen olaylar da üstüne tuz, biber ekti. bizim lise, boykota girdi. öğrenciler okula gelmedi. polis geldi, jandarma geldi. hepimizi sorguya çektiler. ben iki gün geç geldiğim için paçayı kurtardım. öğrencileri boykota teşvik eden öğretmenleri arıyorlar –sanki varmış gibi- oysa hiçbir öğretmenin boykotla ilgisi yok.

(…)
bingöl iyice karıştı. hepimiz dehşetli huzursuzuz. ders bile veremiyoruz. baskı üstüne baskı, zulüm. oniki mart hortladı. ellinin üstünde öğrenci gözaltına alındı. cop, elektrik. çocukların gövdeleri sigara yanığıyla çiçek açtı. kötü günler geçiriyorum. kendimden de endişeliyim. ne olur bilmem. akşam 19:00’dan sonra sokağa çıkmak olanaksız. otel odasına tıkıldım kaldım. otelden okula, okuldan otele. günler geçmek bilmiyor. tatili iple çekiyorum.

bugün, iki mektubun ve telgrafın birden geldi. doğum günü armağanı oldu benim için. ne kadar sevindim bilemezsin. bir tek sen hatırladın. eskiden evim dolup taşardı. gözden ırak olan gönülden de ırak. kızım bile iki satır yazmadı. suç onun değil. unutmuştur yavrucuk.

nebahat; seni çok özledim. rüyalarıma giriyorsun. kendine iyi bak, beni bekle. ne olursa olsun dönem sonuna kadar kalacağım burada. yılmayacağım. benim kanım şakir’inkinden daha kırmızı değil. amaçları hepimizi yıldırımak. hevesleri kursaklarında kalacak. istifa edip gidelim istiyorlar.

sevgilim; bu ay para gönderemiyorum. kabanın parasını ödemek zorunda kaldım. parasızım anlayacağın. onca borçtan ve harcamadan sonra sen de güç durumdasındır biliyorum. ama dayan biraz. ay başına az kaldı.

ben iyiyim. beni merak etme. acı patlıcanı kırağı çalmaz. gelecek güzel günler bizi bekliyor. sayılı gün çabuk geçer –yukarıda günler geçmek bilmiyor demiştim ama aldırma- dayan sevgilim, önümüz yaz.

metin altıok / 14 mart 1980, Bingöl
"Bağırsam neye yarar, nasılsa duymazlar.
Ben bir kömür ocağının onulmaz göçüğüyüm;
içimde cesetler ve daha ölmemişler var."