"Ne mutlu münzevilere
Ki onlar iştahlı kumlara gökyüzünü ekenler
Rüzgârın etekleri altında yaşayanları sevenler
Buharlaşmış bir rüyanın ardından güç bela
nefes almaya devam edenlerdir
Çünkü onlar toprağın tuzudur

Çöl gibi mavi şiirinden