"Günümüzde yaşamak ve yaşamaktan zevk almak isteyen birinin senin gibi, benim gibi bir insan olmaması gerekiyor. Zırıltı yerine gerçek müzik, eğlence yerine kıvanç, para yerine ruh, gelişigüzel etkinlikler yerine gerçek iş, oyun yerine gerçek tutku arayan birine bu sevimli dünya yurt olamaz."
Dünya, şimdiki haliyle, ölmek istiyor, mahvolmak istiyor — ve olacak da.

Demian (1919)
"Sevgili dostum, Sinclair! Bütün bu saydıklarımızdan insanın yüzünü güldürecek bir şeyin çıkması düşünülemez. Böyle ödlekçe bir araya gelen insanların içi korkuyla, hainlikle dolup taşar, hiçbiri ötekisine bel bağlamaz. İdeal niteliğini yitirmiş ideallere sarılırlar hep, ortaya yeni bir ideal koymak isteyeni de taşa tutarlar. İleride birtakım hesaplaşmaların olacağını seziyorum. Pek yakında baş gösterecek bu hesaplaşmalar, inan bana, pek yakında duyuracak sesini. Ama dünyayı ‘düzeltemeyecekleri’ kesin. İster işçiler fabrika sahiplerini öldürsün, ister Rusya ve Almanya birbirleri üzerine kurşun yağdırsın, bu yalnızca söz konusu nesnelerin el değiştirmesine yarayacaktır. Er geç bugünkü ideallerin değersizliği anlaşılacak, taş devrinden kalmış tanrıların hesabı görülecektir. Şimdiki durumuyla bu dünya ölmek istemekte, yok olmak istemektedir ve isteğine de kavuşacaktır.”

Demian (1919)
“We kill at every step, not only in wars, riots, and executions. We kill when we close our eyes to poverty, suffering, and shame. In the same way all disrespect for life, all hard-heartedness, all indifference, all contempt is nothing else than killing.”

“Attığımız her adımda öldürüyoruz, sadece savaşlarda, ayaklanmalarda ya da idamlarda değil. Gözlerimizi yoksulluğa, acıya ve utanca her kapadığımızda öldürüyoruz. Aynı şekilde, hayata karşı her saygısızlık, gösterilen her duyarsızlık, her kayıtsızlık, her aşağılama öldürmekten başka bir şey değildir.”

in an article in his magazine Vivos Voco (March 1919)