1966'da de yayınevi'nden behcet necatigil çevirisiyle yayınlanmış rainer maria rilke anlatısı.

"hepimiz ölümü kendimizde taşırız, meyvenin çekirdeğini taşıması gibi."

"...ve hiç bir şeye yaramamış yaşlanmak"
"korkum bu kadar büyük olmasa, her şeyi başka türlü görmek ve yine de yaşamak mümkün diye kendimi avuturdum. ama korkuyorum. bu değişimden müthiş korkuyorum. bana iyi görünen bu dünyaya henüz alışamamıştım ki. ne yapayım başka bir dünyada? aşina değerler arasında kalmak isterdim ve eğer bir şeylerin değişmesi gerekliyse, bize yakın bir dünyaları olan ve aynı şeylere sahip köpekler arasında yaşayabilsem hiç değilse."

bilgi: sonraki alıntıyı behçet necatigil çevirisiyle oluşturulmuş olan yayınla karşılaştırdım ve hataları düzelttim.
"sanma ki ben burada hayal kırıklıklarından ötürü acı çekiyorum, tersine. bütün beklediklerimi, kötü bile olsa gerçek için kolayca feda edişime bazen şaşıyorum.

tanrım, bunun birazını paylaşmak mümkün olsaydı. ama o zaman kalır mıydı, kalır mıydı? hayır, bu sadece yalnızlık pahasınadır."