hep öyle olmuştur
ateş kışın kalbidir
odunlar alev aldığında
sadece taşlar yanaşmak istemez
öfkeli ulumasını sürdüren

geyiğin boynuzuna asılı çan sustu
hayat bir fırsat
sadece bir kerelik
kim ki saate bakar
birden yaşlandığını hisseder