“The real hopeless victims of mental illness are to be found among those who appear to be most normal. ‘Many of them are normal because they are so well adjusted to our mode of existence, because their human voice has been silenced so early in their lives, that they do not even struggle or suffer or develop symptoms as the neurotic does.’ They are normal not in what may be called the absolute sense of the word; they are normal only in relation to a profoundly abnormal society. Their perfect adjustment to that abnormal society is a measure of their mental sickness. These millions of abnormally normal people, living without fuss in a society to which, if they were fully human beings, they ought not to be adjusted.”

“Akıl hastalığının asıl umutsuz kurbanları en normal görünenler arasından çıkar. ‘Birçoğu normal, çünkü varoluş biçimimize çok iyi uyum sağlamış, çünkü içlerindeki insan sesi hayatlarının daha başında susturulmuş, o kadar ki nevrotiklerin gösterdiği belirtileri gösterecek, öyle acı çekecek veya karşı koyacak güçleri bile yok.’ Normallikleri kelimenin mutlak anlamında denebilecek bir normallik değil, kuruluşu itibariyle anormal olan bir topluma uyumluluk anlamında normaldir. Böyle bir topluma mükemmelen ayak uydurmaları ne derece akıl hastası olduklarını da gösterir. Anormal bir şekilde normal olan bu milyonlarca kişi, eğer tümüyle insan olsalardı, katiyen uyum sağlamayacakları bir toplumda gayet mutlu yaşamaktadır.”

Brave New World Revisited (1958)